Wsparcie psychologiczne dla dzieci i młodzieży
Pomoc dostosowana do wieku i potrzeb młodej osoby, która doświadcza trudności emocjonalnych, szkolnych, rodzinnych czy społecznych.
Pomoc dostosowana do wieku dziecka
Pierwsza konsultacja odbywa się z rodzicem lub opiekunem, bez udziału dziecka. Psycholog pomaga określić, czy dalsza praca powinna obejmować dziecko, rodzica czy obie strony.
Kiedy warto skonsultować sytuację dziecka lub nastolatka?
gdy pojawiają się trudności emocjonalne lub wyraźna zmiana zachowania;
gdy problemy szkolne, relacje rówieśnicze lub sytuacja w domu zaczynają wpływać na codzienne funkcjonowanie;
po ważnej zmianie życiowej, rozstaniu rodziców, stracie lub innym trudnym wydarzeniu;
gdy rodzic nie wie, jak reagować i chce omówić sytuację ze specjalistą.
Przebieg spotkań
Pierwsze spotkanie często służy zebraniu informacji o tym, co niepokoi, od kiedy trwa trudność i jak wpływa na codzienne funkcjonowanie dziecka.
Forma rozmowy i pracy jest dostosowana do wieku. W przypadku młodszych dzieci mogą być wykorzystywane m.in. rysunek, ćwiczenia, gry i zabawa.
Psycholog omawia z rodzicem lub opiekunem proponowaną formę pomocy, częstotliwość spotkań i ewentualną potrzebę równoległych konsultacji rodzicielskich.
Kto pracuje z dziećmi i młodzieżą
Wsparcie dzieci i młodzieży prowadzą osoby z zespołu mające przygotowanie do pracy z młodymi osobami. W profilach sprawdzisz ich doświadczenie i zakres pracy.
Pracuje z dziećmi i młodzieżą od 6. roku życia oraz z ich rodzicami, a także z osobami dorosłymi w kryzysie. Prowadzi konsultacje i diagnozę psychologiczną oraz Trening Umiejętności Społecznych (TUS). Pracuje w podejściu poznawczo-behawioralnym (CBT).
Pytania o pomoc dla dzieci i młodzieży
To zależy od wieku i sytuacji. Pierwsza konsultacja często odbywa się z rodzicem lub opiekunem, a kolejne spotkania mogą obejmować pracę z dzieckiem. Szczegóły ustala psycholog.
Rodzic nie otrzymuje szczegółowej relacji z każdej rozmowy. Psycholog szanuje prywatność dziecka, a jednocześnie przekazuje rodzicom informacje ważne dla zrozumienia jego potrzeb i skutecznego wspierania go. Zakres poufności jest omawiany na początku współpracy. Wyjątkiem są sytuacje, w których istnieje zagrożenie zdrowia lub bezpieczeństwa dziecka – wtedy psycholog podejmuje odpowiednie działania i informuje opiekunów.
Wtedy odpowiedniejsza może być terapia rodzin albo konsultacje rodzicielskie. Powiemy to po rozmowie wstępnej.
Nie. Dziecko nie musi opowiadać o trudnych sprawach przy rodzicach. Terapeuta dopasowuje przebieg spotkania do jego wieku, potrzeb i poczucia bezpieczeństwa. Część rozmowy może odbyć się indywidualnie, a zasady poufności i zakres informacji przekazywanych rodzicom są omawiane na początku współpracy. Wyjątkiem są sytuacje, w których zagrożone jest zdrowie lub bezpieczeństwo dziecka.
Inne formy pomocy
Konsultacja z psychoterapeutą – dorośli
Pierwsze spotkania służą rozmowie o zgłaszanej trudności i ustaleniu, czy psychoterapia indywidualna będzie odpowiednią formą pomocy.
ZobaczKonsultacja – terapia okołoporodowa
Dla kobiet i par w ciąży, po porodzie lub w okresie adaptacji do rodzicielstwa. Pierwsze spotkania służą rozpoznaniu potrzeb i ustaleniu formy pracy.
ZobaczKonsultacja – terapia par z jednym terapeutą
Pierwsze spotkania pary z terapeutą: rozpoznanie trudności w związku i ustalenie dalszego kierunku pracy.
Zobacz